Πολύ πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε η συμμετοχή μου στο κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» της κυρίας Καρυστιανού.
Η απόφασή μου αυτή πάρθηκε πριν από 6 μήνες, όταν η Μαρία η Καρυστιανού μού ζήτησε να βοηθήσω στη σύνταξη του προγράμματος για τον Πρωτογενή Τομέα του κινήματός της, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό μου την πολυετή εμπειρία μου στο αγροτικό επάγγελμα και την ανιδιοτελή προσφορά μου στα κοινά – όχι μόνον της περιοχής μου αλλά και του κλάδου μου.
Να σημειωθεί ότι η γνωριμία μου μαζί της έγινε πριν ενάμιση χρόνο και φυσικά πολύ πριν ανακοινώσει την ίδρυση πολιτικού φορέα, και είχε καθαρά ανθρώπινο και συναισθηματικό χαρακτήρα. Ποιος δεν συνταράχθηκε γι’ αυτό που συνέβη στα Τέμπη; Ποιος ορθά σκεπτόμενος νους δεν προσπάθησε να μπει στη θέση αυτών που χάσανε ό,τι πολυτιμότερο είχαν και να μην συγκλονιστεί;
Εγώ το έκανα και θεώρησαν ανθρώπινο καθήκον μου να συμπαρασταθώ στη γυναίκα και άνθρωπο που μάχεται όχι μόνον για τη δικαίωση της μνήμης του παιδιού της, αλλά και για άλλες 56 ψυχές που δολοφονήθηκαν μαζί με το δικό της παιδί.
Σήμερα έχω την τιμή να είμαι επικεφαλής μιας διευρυμένης πανελλαδικά ομάδας για τη δημιουργία και σύνταξη ενός ολοκληρωμένου, εφαρμόσιμου και βιώσιμου προγράμματος για τον πρωτογενή τομέα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι επιθυμώ να πολιτευτώ ή ότι είμαι υποχρεωμένος να το κάνω.
Ξεκαθαρίζω, απευθυνόμενος προς κάθε κατεύθυνση, ότι ο κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
Όταν και αν κρίνω ότι πρέπει να διεκδικήσω μια θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, θα υπάρξει από την πλευρά μου επίσημη δήλωση με την υπογραφή μου.
Προς το παρόν είμαι στρατιώτης και προσφέρω εθελοντικά τη βοήθειά μου, όπως έκανα σε όλη μου τη ζωή, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο.
Παράλληλα, δεν επιτρέπω σε κανέναν να υποτιμά τη νοημοσύνη μου και να προσπαθεί να τσαλακώσει την αξιοπρέπειά μου.
Τα σκάνδαλα και η διαφθορά που έχουν παγκοσμίως διασύρει τη χώρα μου δεν δημιουργήθηκαν από παθογένειες του παρελθόντος, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά από παθογενείς και διεφθαρμένους ανθρώπους που μας κυβερνούν μέχρι και σήμερα.
Η φτωχοποίηση αλλά και το δημογραφικό πρόβλημα της πατρίδας μου με οδηγούν σε σκέψεις ανησυχητικές.
Το πεδίο δράσης μου δεν είναι ούτε οι επισκέψεις μου σε εκκλησίες, παρότι δηλώνω και είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος, ούτε σε πανηγύρια και γιορτές, και κυρίως δεν κρύβομαι πίσω από καμία βουλευτική ή υπουργική ασυλία.
Και αν αποφασίσω να πολιτευτώ, ο στόχος θα είναι να ζήσουμε όλοι καλύτερα και να έχουμε όλοι ίσες ευκαιρίες.
Πάντως, ούτε προσκυνητής σε ναούς ούτε ξεναγός στη Βουλή σκοπεύω να γίνω.
Προς το παρόν, η επαγγελματική μου πορεία συνεχίζεται στο πεδίο της πρωτογενούς παραγωγής.
Γιώργος Δρόσος
Αγρότης Φάρσαλα
