Μαρία Γαλλιού: Η ιστορία του «Παναΐα Παζάρ» στα Φάρσαλα και η αυθεντική θεσσαλική ιστορία με τον Λάκ

Μπορεί η Μαρία Γαλλιού να έχει θεσμικά ολόκληρη την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας στην ευθύνη της, όμως με τα Φάρσαλα η σχέση είναι και λίγο πιο… οικογενειακή. Νύφη στα Φάρσαλα η χωρική αντιπεριφερειάρχης Λάρισας, βρήκε την αφορμή του ιστορικού παζαριού για να ξεδιπλώσει μια διαφορετική, πιο λαογραφική πλευρά της πόλης και της Θεσσαλίας.

Και αντί για τις συνηθισμένες φωτογραφίες ανάμεσα σε πάγκους, χαλβάδες και χειραψίες, επέλεξε να γυρίσει τον χρόνο αρκετούς αιώνες πίσω, θυμίζοντας το περίφημο «Παναΐα Παζάρ», τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους που έδιναν ζωή στην αγορά, αλλά και τον ρόλο του παζαριού στην καθιέρωση του χαλβά Φαρσάλων.

Το καλύτερο, πάντως, το κράτησε για το τέλος. Μια παλιά θεσσαλική ιστορία, στο αυθεντικό ιδίωμα, με τον Λάκ να ακούει ατάραχος τις παραγγελίες των φίλων του μέχρι που εμφανίστηκαν… οι 20 δραχμές.

Γιατί, όπως αποδεικνύεται, είτε πριν από εκατοντάδες χρόνια είτε σήμερα, στο παζάρι των Φαρσάλων ισχύει ένας διαχρονικός κανόνας: όποιος πληρώνει, σφυρίζει!

Η ανάρτηση της Μαρίας Γαλλιού: Τεκμηριωμένες ιστορικές πηγές τοποθετούν το παζάρι των Φαρσάλων, το «Παναΐα Παζάρ», τουλάχιστον 400 χρόνια πριν. Πιθανότατα ήταν το μεγαλύτερο της Θεσσαλίας και χρονικά συνέπιπτε με τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου.

Αγρότες, με χρήματα από τη σοδειά του σιταριού αλλά και κτηνοτρόφοι αγόραζαν και πουλούσαν, δίνοντας την εμπορική ζωντάνια που χαρακτηρίζει την πόλη των Φαρσάλων μέχρι σήμερα.

Ο χαλβάς Φαρσάλων απέκτησε τη δημοτικότητα που έχει χάρη στην τεράστια κινητικότητα των ανθρώπων που επισκέπτονταν το παζάρι.

Αγοράζονταν και πουλιόντουσαν τα πάντα. Εννοείται, μαζί με φαγητό και διασκέδαση.

Για την ποικιλία των προϊόντων που υπήρχαν, παραθέτω μια αυθεντική μαρτυρία, όπως μου παραδόθηκε από μια ηλικιωμένη γιαγιά σε μεγάλο κεφαλοχώρι της Καρδίτσας. Τη μεταφέρω αυτούσια, όπως την άκουσα, στο αγαπημένο θεσσαλικό ιδίωμα της περιοχής από όπου κατάγομαι από τη μάνα μου:

«Ου Αποστόλης (Λάκς) θα πήγαινε στου παζάρ των Φαρσάλων. Οι φίλοι του ζητούσαν να τους φέρει διάφουρα πράματα.

Λάκ, του είπι ο Γιάννς. Θα μι φέρς χαλβά από γίδινο βούτυρο με πολλά μύγδαλα;

Τσιμουδιά ο Λακς.

Λάκ, είπε ου Κώστας. Θα μι φερς μια γκλίτσα από κρανιά που πουλάν κατ Βλάχοι στου παζάρ στα Φαρσλα;

Ο Λακς δεν ήλεγε τίπουτα.

Λακ, λέει η Νίκους, θα μι φέρς μια καλή ατσαλένια σφυρίχτρα; Να πάρε 20 δραχμές να έχς.

Νικου, λέει ου Λάκς. Μόνο εσύ θα σφυρίξεις».

Πηγή: onlarissa.gr